bj-5260

‘Ze kunnen toch wel op de kaart intekenen waar ze staan?’ verzucht mijn moeder, terwijl ze plaatsneemt op een klamme stapel boomstammen. We lopen van Vorden naar Doetinchem, een lange etappe van 25 kilometer. En dan wil je soms wel even zitten. Maar die zitbanken staan zelden waar we willen. Of ze staan er wel, maar dan zijn ze bezet. Niet zo vreemd, nu het Pieterpad steeds populairder wordt. Al een miljoen mensen liepen op Nederlands langste wandelpad.

Stomp

Vandaag lopen we in de voetsporen van twee van hen: een opgewekt echtpaar van in de veertig.  ‘Zijn vast leraren’ zegt mijn moeder, ‘want het is herfstvakantie.’ We zien ze voor het eerst als we na een uur lopen een uitnodigend, maar bezet bankje passeren. Tevreden drinkt het echtpaar daarop dampende koffie uit een thermosfles. Hun groet is allerhartelijkst. We lopen door en drinken verderop koude appelsap uit een pakje, op een ruwe boomstam. Als het lerarenpaar weer vertrekt knikken we vriendelijk naar elkaar.

bj-5273

Een uur later: weer een bank, op een perfecte pauze-plek. ‘Zitten ze weer’ sist mijn moeder. ‘Kom erbij’ zegt het echtpaar vriendelijk. Ze doen een poging ruimte te maken, maar het bankje is te klein. We lopen maar gauw verder. ‘Hier rechtsaf’ stuur ik mijn moeder, want in de wandelgids staat: Op deze vijfsprong stomp rechtsaf. We lopen verder, als het lerarenpaar begint te roepen. Verkeerde afslag! Beschaamd keren we terug, langs de lachende leraren. Ik mompel iets over stomp rechtsaf, maar het klinkt weinig overtuigend.

Driezitter

Op driekwart van de route bereiken we als eersten een lege zitbank. Eindelijk! We puffen heerlijk uit. Natuurlijk komt het echtpaar langs en we lachen alle vier. ‘Die zien we niet meer’ zeg ik, want ze lopen vast door naar Doetinchem. Wij hebben de etappe in tweeën gedeeld, we slapen vanavond in Zelhem. Daar konden we nog net een kleine kamer reserveren, de laatste uit het rijtje in onze Pieterpadgids. ‘Er passen net twee bedden in’ vermeldde de gastvrouw nog.

Toch lopen we verwachtingsvol door het centrum van Zelhem. We slaan de straat in waar we logeren: een serie benauwde rijtjeshuizen. ‘Ach, geeft niks’ zegt mijn moeder, ‘we krijgen vast een lekkere kop thee.’ We bellen aan en worden enthousiast begroet door de vrouw des huizes. Als we de woonkamer ingaan schateren twee mensen het uit. Het lerarenechtpaar: ze zitten er echt! Ze hadden ook gereserveerd –de grote logeerkamer natuurlijk- en zitten al aan de thee. Schuldbewust wijzen ze ons op een een krappe sofa, naast hun ruime driezitter: ‘Het is een ieder geval een bankje!’

2 thoughts on “Pieterpad 11: Bezet

  1. Hoi Bas,

    Leuke serie! Maar heb je wel een recente gids? Het Pieterpad komt vanaf 2008 al niet meer in Doetinchem. Check de routewijzigingen op onze website. Je mist anders veel ven de verbeteringen van de laatste jaren.

    We kijken hoe dan ook uit naar de volgende afleveringen.

    Groeten,
    Maarten Goorhuis, Pieterpad

    1. Leuk dat je reageert Maarten! We liepen het Pieterpad inderdaad rond die tijd, in 2008, 2009 en 2010. De serie maakte ik voor tijdschrift Perspectief, waarin iedere maand een column met foto verscheen. Dat blad van 55+ bond PCOB had toen 95.000 lezers, die met veel enthousiasme onze avonturen volgden. Omdat het bijna allemaal wat oudere lezers waren, leek het me leuk de serie nog eens te publiceren, en zo wat extra verkeer naar mijn nieuwe blog te krijgen. Ik ben vereerd dat jij als ‘erfgenaam’ van het Pieterpad meeleest!
      Hartelijke groet, Bas

Comments are closed.