Als de bomen vol lentebloesem staan  -zoals vanochtend- gaat bij mij een luikje open. Dan denk ik aan het lentesemester op de universiteit, toen we ons op het Bungehuis in Amsterdam bezig hielden met het vertalen van gedichten.

Dat is leerzaam en leuk, in taalkundig opzicht. Maar een gedicht zoals dat van X.J. Kennedy is natuurlijk eigenlijk onvertaalbaar. Vandaar dat alleen de Engelse versie iedere lente weer in volle glorie opduikt in mijn hoofd:

Blow-up

Our cherry tree
Unfolds whole loads
Of pink-white bloom –
It just explodes.

For three shorts days
Its petals last.
Oh, what a waste.
But what a blast.

bj-3685